دانلود پایان نامه

آنها‌ از اصول‌ بشردوستانه،به اثبات برسد.با اینکه خصوصیات بـیان شـده از این سلاح‌ دیوان‌ را به‌ فرض غـیرقابل کـنترل بـودن نـتایج و پیـامدهای این سلاح مـنتهی سـاخت،اما قدرتهای هسته‌ای در طول رسیدگی دیوان مدام ‌‌اصرار‌ داشتند که از برخی‌ سلاحهای هسته‌ای تمییز برخوردارند که نه تنها هـوشمند عـمل مـی‌نماید‌ بلکه‌ دامنه‌ تأثیر‌ و تخریب‌شان بر انسان و محیط،در حـد مـحدود و قـابل کـنترل اسـت. دیوان بـا ارزیابی منفی‌ این ادعاها اعلام کرد که حتی اگر چنین سلاحهایی هم‌ وجود داشته باشد،تضمینی وجود‌ ندارد که دولتهای دیگر‌ متخاصم،از‌ همین‌ سلاحها استفاده نموده و به سلاحهای هسته‌ای مـنتهی به تخریب و کشتار جمعی‌ متوسل نشوند.
گفتار دوم:منع محدود کاربرد سلاح هسته‌ای در حقوق خاص (lex specilis)
دیوان در بند (D 501) اعلام کرد‌ که استفاده یا تهدید به استفاده از سلاح‌ هسته‌ای باید مطابق با قواعد حقوق توسل به زور و سایر قـواعد قـابل اعمال در درگیریهای مسلحانه از جمله حقوق بشردوستانه و همچنین سایر قواعد‌ خاص‌ ناظر‌ بر سلاحهای هسته‌ای؛یعنی حقوق خاص باشد.تعهدات ناشی از اعلامیه‌های یکجانبه و مشترک قدرتهای هسته‌ای و همچنین معاهدات عاری‌ سازی برخی مناطق از سلاح هـسته‌ای،از جـمله این«قواعد خاص»مورد نظر دیوان است.براساس برخی از این‌ معاهدات،قدرتهای‌ هسته‌ای به منع تهدید یا کاربرد این سلاحها در موارد معین،متعهد شده‌اند و این دولتها اغلب با عضویت‌ در ایـن مـعاهدات،چنین التزامی را به صورت رسمی پذیـرا شده‌اند.
تعهد صـریح به منع‌ تهدید‌ یا کاربرد سلاح هسته‌ای علیه برخی دولتها،در ادبیات حقوق خلع سلاح تحت عنوان«تضمین امنیتی»موضوعیت یافته است. تضمین‌های امنیتی،ناظر بر کاهش آسیب‌پذیری دولتهای فـاقد ایـن سلاح در صورت موافقت بـا سـلب حق اکتساب‌ آنها‌ از‌ خود و اعطای حق باقی‌ آنها‌ در دست دیگر دولتهاست و به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند:تضمین‌های مثبت‌و منفی. تضمین‌های مثبت حاکی از ایجاد نوعی حمایت از قدرتهای‌ غیرهسته‌ای‌ در‌ برابر‌ استفاده و تهدید به استفاده از سلاحهای هـسته‌ای‌ حـکایت‌ دارد که بر اساس آن،در موارد کاربرد یا تهدید به کاربرد این سلاحها،نوعی حق حمایت‌ برای کشورهای ندار و نوعی تکلیف‌ به‌ حمایت‌ از آنها بر ذمه کشورها دارنده‌ سلاح هسته‌ای ایجاد می‌گردد. این تضمین‌ها‌ درصدد اسـت کـه انگیزه کـشورهای‌ ندار برای دستیابی به سلاح هسته‌ای با تصور بازدارندگی را بزداید و در مقابل‌ به‌ آنها‌ تضمین‌ و اطمینان دهد که در مواقع نـیاز،یعنی در صورت مورد حمله‌ قرار گرفتن‌ با سلاح هسته‌ای،این قدرتهای هسته‌ای هستند کـه دفـاع از آنـها در برابر این حملات را برعهده می‌گیرند.تضمین‌های‌ منفی‌ به‌ التزام قدرتهای هسته‌ای‌ به عدم کاربرد یا تهدید به کاربرد سلاح هـسته‌ای ‌ ‌عـلیه‌ کشورهای‌ غیرهسته‌ای‌ اطلاق‌ می‌شود.
بند اول : تعهد یکجانبه به عدم کاربرد سلاح هسته‌ای
یکی از مبانی شکل‌گیری تعهدی‌ محدود‌ در‌ حـقوق بـین‌الملل دایـر بر منع‌ کاربرد سلاح هسته‌ای،صدور اعلامیه‌های یکجانبه از سوی دولتهای دارنده این‌ سلاح‌ است.چنین‌ نخستین کشوری است کـه پس از اولین آزمایش هسته‌ای خود در 16 اکتبر 1964،یکجانبه‌ اعلام‌ کرد‌ هرگز و تحت هیچ شرایطی در اسـتفاده از سلاحهای هسته‌ای پیشدستی نـخواهد کـرد.‌ این‌ اعلامیه‌ بارها از جمله در دهمین نشست ویژه مجمع عمومی ملل متحد در سال‌ 1978 تکرار‌ شد.تکرار‌ این اعلامیه در نشست مذکور حتی به‌رغم عدم عضویت رسمی‌ چین در معاهده ان.پی.تی.،دیگر قدرتهای هسته‌ای‌ را‌ به عمل متقابل واداشت و بدین تـرتیب،آنها نیز اعلامیه‌های یکجانبه خود را‌ صادر‌ کردند.در‌ هرحال، عمده‌ترین منبع حقوقی تضمین‌های امنیتی منفی،همین اعلامیه‌های یکجانبه پنج‌ قدرت هسته‌ای است که‌ به‌ کرات به‌ویژه در نشست‌های کنفرانس خلع سلاح و همچنین برخی نشستهای شورای امنیت مـورد تـأیید مجدد قرار‌ گرفته‌اند.آخرین‌ مورد‌ تکرار این اعلامیه‌های یکجانبه،سال 1995 است که قدرتهای هسته‌ای(به‌ جز چین)با صدور اعلامیه‌های‌ یکجانبه‌ مشابه در کنفرانس خلع سلاح،التزام به‌ رعایت تضمین‌های‌ منفی‌ و مثبت را در قبال دولتهای غیرهسته‌ای عضو‌ ان.پی.تی. اعلام‌ نمودند و بـدین طـریق،رضایت کشورهای غیرهسته‌ای به تمدید دائمی‌ معاهده عدم گسترش را در‌ قالب‌ کنفرانس تمدید و بازنگری ان.پی.تی.‌ جلب‌ کردند.
دولت چین‌ تنها قدرت هسته‌ای است که در‌ اعلامیه‌ یکجانبه خود،به صورت‌ بی‌قید و شرط متعهد به رعایت تضمین‌های امـنیتی مـنفی شده‌ است.این‌ کشور پس از صدور قطعنامه 984 شورای‌ امنیت در سال 1995 نیز‌ ضمن همیاری با مواضع کشورهای عدم‌ تعهد،مجددا‌ تعهد و التزام خود به عدم پیشدستی در کاربرد سلاح هسته‌ای علیه هردولت غیرهسته‌ای‌ عضو‌ انـ.پی.تی.یا هـر تـرتیبات‌ پذیرفته شده بین‌المللی‌ در‌ خصوص‌ منع تـولید و تـوسعه‌ ادوات انـفجاری هسته‌ای‌را مورد‌ تایید‌ قرار داد و از جامعه بین‌المللی خواست،به سرعت کنوانسیونی در خصوص منع پیشدستی در کاربرد‌ این‌ سلاحها تدوین و تصویب گردد. در هرحال،به جز‌ چین،سایر‌ قـدرتهای هـسته‌ای‌ اعـلامیه‌ یکجانبه‌ خود را به صورت‌ مشروط‌ تدوین نموده و حق اسـتفاده یـا تهدید به استفاده از سلاح هسته‌ای را در مواردی که‌ بخشی‌ از‌ قلمرو یا نیروهای مسلح و یا متحدینشان و هردولتی که در قبال آن تعهدات امنیتی دارنـد،مورد تـجاوز یـا هرگونه حمله قرار گیرند،برای‌ خود محفوظ دانسته‌اند. از این‌رو،تضمین‌های امنیتی منفی مـبتنی‌ بر این‌ اعلامیه‌ها صرفا نسبی و مشروط هستند که نمی‌توانند اطمینان و امنیت کامل و قابل اطمینان ایجاد نمایند.این جلوه و نتیجه‌ای از سـیاست بـازدارندگی هـسته‌ای‌ است که تاکنون حقوق خلع سلاح هسته‌ای‌ را‌ به زانو درآورده است.به همین‌ دلیل اسـت کـه از نظر حقوقی اعلامیه‌های مذکور را نمی‌توان مبنایی برای شکل‌گیری‌ ممنوعیتی عام در این رابطه تلقی نمود.

بند دوم : تعهد به عدم کاربرد در مـعاهدات مـناطق‌ عـاری‌ از سلاح هسته‌ای
مبنای حقوقی دیگر منع محدود کاربرد این سلاح،تعهد قدرتهای هسته‌ای در چارچوب مـعاهدات ایـجاد مـناطق عاری از سلاح هسته‌ای است.ایده ایجاد مناطق‌ عاری‌ از‌ سلاح هسته‌ای،نخستین‌بار در سال 1967 در‌ قالب کنوانسیون تلاتلولکو، یعنی عاری‌سازی امـریکای لاتـین از سـلاح هسته‌ای،تبلور یافت.پروتکل دوم این‌ معاهده،که براساس آن قدرتهای هسته‌ای متعهد شده‌اند از استفاده یا تهدید به‌ استفاده از‌ سلاح‌ هـسته‌ای عـلیه اعضای معاهده‌ خودداری‌ نمایند،الهام‌بخش‌ ابتکاراتی مشابه در دیگر مناطق جغرافیایی گردید.ایجاد مناطق عاری از سلاح‌ هسته‌ای کـه در مـاده 7 ان.پی.تی نیز بدان اشاره شده‌ بر چهار پایه اصلی استوار است:عدم گسترش سلاح‌های هسته‌ای،خلع سلاح،استفاده صلح‌آمیز از انرژی‌ هسته‌ای و در نهایت تضمین‌های امـنیتی‌ مـنفی.

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در این راستا،دولتهای غیرهسته‌ای عضو ان.پی.تی.که در عین حال عضو این‌ نظام‌ نیز هستند،متعهد مـی‌شوند کـه‌ از‌ تـلاش برای دستیابی به سلاح هسته‌ای‌ خودداری نموده و انرژی هسته‌ای را صرفا برای مقاصد صلح‌آمیز به کار گـیرند.از طرف دیـگر،دولتهای هـسته‌ای را از نظر حقوقی ملتزم و متعهد می‌نماید که‌ وضعیت این مناطق‌ را مراعات نموده و علیه دولتـهای غـیرهسته‌ای عضو این‌ معاهدات،از استفاده یا تهدید به استفاده از سلاح هسته‌ای خودداری نمایند.
با توجه به تحولات تاریخی،نخستین مبنای قـراردادی ایـن تضمین‌ها در قالب‌ رژیم عاری‌سازی مناطق‌ از‌ سلاح هسته‌ای،پروتکل دوم معاهده ایجاد منطقه‌ عاری از سلاح هسته‌ای در امـریکای لاتـین و کارائیب(موسوم به معاهده تلاتلولکو)است که کلیه قـدرتهای هـسته‌ای بـه عضویت این معاهده در آمده و چنین تضمینهایی‌ پذیرفته‌اند.براساس‌ ایـن‌ پروتـکل،از قدرتهای هسته‌ای خواسته شده است که اولا وضعیت غیرهسته‌ای این منطقه را رعایت کنند،ثانیا از شـرکت در اقـداماتی که‌ ناقض تعهدات دولتهای عضو آن اسـت،خودداری ورزنـد،ثالثا از استفاده یـا تـهدید به‌ اسـتفاده‌ از سلاح هسته‌ای علیه دولتهای عضو ایـن مـعاهده انصراف نمایند.
معاهده ایجاد منطقه عاری از سلاح هسته‌ای در آسیا-اقیانوسیه(موسوم به‌ معاهده راروتونگا) نیز که تمامی قـدرتهای هـسته‌ای به عضویت آن درآمده‌اند، در پروتـکل مـقر نموده که قدرتهای هسته‌ای نـباید بـه اسـتفاده‌ یا‌ تهدید‌ بـه اسـتفاده از ادوات انفجاری هسته‌ای علیه دولتـهای عـضو این منطقه یا سایر‌ مناطق‌ واقع‌ در این منطقه مبادرت ورزند.مورد دیگر،معاهده پلیندابا(یا ایجاد مـنطقه عـاری از سلاح هسته‌ای در افریقا) است.با وجود‌ آنکه‌ تـمامی‌ قـدرتهای هسته‌ای پروتـکل‌ اول ایـن مـعاهده در خصوص منع تهدید و کـاربرد سلاح هسته‌ای علیه‌ دولتهای‌ عضو‌ این معاهده را امضا کرده‌اند تنها چین،فرانسه و انگلستان آن را تصویب‌ نموده و ملتزم‌ به‌ رعـایت آن شـده‌اند.این دولتها از حیث التزام به معاهدات بـالا، منع کـاربرد سـلاح هـسته‌ای در‌ ایـن‌ مناطق را پذیرا شده‌اند.
بند سوم : ماهیت شـبه مـعاهده‌ای یا عرف محدود«منع»کاربرد سلاح هسته‌ای
آیا اعلامیه‌هایی که‌ قدرتهای‌ هسته‌ای‌ صادر نموده و خود را به منع کاربرد این‌ سلاح عـلیه دیـگر دولتـها متعهد نموده‌اند،می‌تواند مبنایی‌ برای‌ شکل‌گیری تعهدی‌ عرفی دایـر بـر مـنع حـمله هـسته‌ای بـه دولتهای عضو ان.پی.تی.تلقی شود؟می‌توان‌ این‌ اعلامیه‌ها‌ را‌ ایجاب و قبولهایی متعدد در خصوص انعقاد معاهده‌ای در این‌ خصوص محسوب کرد؟

الف-شبه معاهدات منع محدود‌ کاربرد‌ سلاح‌ هسته‌ای
در خصوص یکجانبه بودن بیانیه‌های صادره توسط قدرتهای هسته‌ای از ایـن‌ جهت که‌ در‌ صدور رسمی هریک از آنها صرفا یک دولت نقش داشته اسست و در واقع هریک،بیانگر رضایت دولت‌ ذی‌ربط‌ به خود محدودسازی در استفاده‌ یا تهدید به استفاده از سلاح هسته‌ای بوده‌ است،شکی‌ نیست اما به نـظر مـی‌رسد که در خصوص‌ این‌ بیانیه‌ها‌ به‌ویژه چهار بیانیه صادره در سال 1995 که‌ در قطعنامه 984 شورای امنیت نیز مورد توجه و استقبال قرار گرفته‌اند،می‌توان‌ نوعی وصف بین‌المللی فراتر از‌ چند‌ عمل یکجانبه مستقل و مجزا از هم قائل‌ شد.به عـبارت دیـگر،با توجه به‌ اوضاع‌ و احوال خاصی که پیشینه تاریخی‌ تضمین‌های‌ امنیتی را تشکیل می‌دهند،محتوای‌ هریک‌ از این بیانیه‌ها،بدون توجه‌ به سایر‌ بیانیه‌های‌ مشابه نبوده است.با توجه به یـکنواخت بـودن نسبی این بیانیه‌ها و هدف مـشترکی کـه‌ در‌ آنها دنبال شده است،می‌توان آنها‌ را‌ مجموعه‌ای‌ به هم‌ پیوسته تلقی‌ کرد‌ که قدرتهای هسته‌ای صادرکننده‌ آنها‌ را در برابر دولتهای غیر هسته‌ای،متعهد به اتخاذ راهبردهایی سلبی در کاربرد و تـهدید بـه‌ کاربرد سلاحهای‌ هسته‌ای می‌نماید.بنابراین،هرچند مـعاهده بـین‌المللی از نظر‌ کنوانسیون‌ 1969 حقوق معاهدات،سندی‌ است‌ که‌ با مشارکت دو یا‌ چند تابع حقوق‌ بین‌الملل تدوین می‌گردد،مجموعه این بیانیه‌ها را باید نوعی معاهده یا شبه‌ معاهده تلقی کرد‌ که‌ براساس آن حقوقی به نفع دولتهای‌ ثـالث(کشورهای‌ غیرهسته‌ای)ایجاد‌ شـده‌ است.‌
از طرف دیگر،مجموعه‌ این‌ بیانیه‌ها که اغلب شکلی همگن و مشابه دارند،از حداقل یکنواختی و تجانسی که لازمه حدوث«توافق»است،برخوردارند.ضمن‌ آنکه رویه این‌ دولتها‌ نیز‌ حداقل از جهت تکرار التزام خود به‌ این‌ تضمین‌ها‌ در مجامع‌ بـین‌المللی‌ نـیز‌ می‌تواند مـؤید این امر باشد.با توجه قطعنامه 255 شورای‌ امنیت در سال 1967 و به‌ویژه قطعنامه 948 این شورا در سال 1995 و با در نظر گرفتن رأی موافق‌ قدرتهای هـسته‌ای،به‌ویژه به قطعنامه اخیر،ماهیت معاهده‌ای‌ مجموعه این بیانیه‌ها بیشتر تقویت می‌یابد. شورا در ایـن‌ قطعنامه از بـیانیه‌های صـادره توسط قدرتهای هسته‌ای«استقبال»کرد.بر این‌ اساس،رأی موافق

Leave a Reply