دانلود پایان نامه

طریقی می توان وجهه و تصویر یک کشور را در جهان بهبود بخشید .
از جمله تفاوت های این دیپلماسی با دیپلماسی سنتی و رسمی در این است که : مخاطبان دیپلماسی عمومی ، گروه های هدف خاص و یا عموم مردم جامعه افراد و سازمان های غیر دولتی هستند که برقراری ارتباط با آنها نیز نیازمند مهارت های خاصی است در حالی که مخاطبان در دیپلماسی رسمی دولت ها هستند . در حالی که در دیپلماسی سنتی ابهام ویژگی مهمی به شمار می رود ، از مهمترین ویژگی های دیپلماسی عمومی ، شفافیت و تلاش برای انتشار اطلاعات است . موضوعات و مسائل دیپلماسی سنتی در ارتباط با سیاست ها و رفتار دولت های دیگر است ، اما در دیپلماسی عمومی مسئله نگرش و رفتار افکار عمومی خارجی است . بازیگران و کارگذاران دیپلماسی عمومی با دیپلماسی سنتی نیز تفاوت دارد .
دیپلماسی عمومی را می توان پایه انواع دیپلماسی هایی دانست که با ورود فناوری اطلاعات وارتباطات و به تناسب پیشرفت نوآوری های آن با اصطلاحاتی ترکیبی متشکل از نام آن فناوری و یا نرم افزار همراه با دیپلماسی ، مطرح می گردند تله دیپلماسی ، دیپلماسی شبکه ای و سایبر دیپلماسی اشکال دیگری از دیپلماسی در عصر فناوری هستند که ویژگی مشترکشان بهره گیری از فناوری اطلاعات وارتباطات و اینترنت در کمترین زمان و بدون محدودیت مکانی برای ارتباط با عموم مردم می باشد . وجه تمایز اصلی انواع دیپلماسی عمومی از سنتی در نوع ارتباط با مردم و استفاده از وسائل تبلیغی است . توسعه فناوری های نوین ارتباطی – اطلاعاتی همچون شبکه جهانی اینترنت ، ماهواره های تلویزیونی و به طور کلی رسانه های گروهی بر اهمیت این نوع از دیپلماسی افزوده است .
در اثر پیشرفت های فناوری در دهه های اخیر ، شرایط تولید ، انتشار و دسترسی به اطلاعات به شدت تغییر کرده است .اصولاً پدید آمدن فضا و جهان مجازی یا محیط سایبر ، با مختصاتی مانند بی مکانی ، فرا زمانی بودن ، تکثیر و قابل دسترس بودن همزمان ، از جهان واقعی به طور نسبی جدا می شود .
رشد سریع فناوری های ارتباطی موجب تشدید تعاملات بین المللی بیرون از مجاری سنتی دیپلماتیک شده و دولت ها را با این واقعیت روبه رو کرده است که شکل نوینی از دیپلماسی تحت عنوان دیپلماسی مجازی وارد عرصه معاملات بین المللی شده است . امروزه یکی از راه های اندازه گیری توانایی قدرت دولت ها ، واکنش سریع آنها به رویداد ها و روندهای سریع در حال وقوع جهانی است و این به ساختار و میزان انعطاف پذیری دستگاه دیپلماسی یک کشور ومیزان استفاده از آن فناوری های نوین بستگی دارد . یکی از عناصر مهم دیپلماسی مجازی ، شکل گیری سفارت خانه ای مجازی است . این نوع دیپلماسی ، قدرت و سرعت ارتباط کشورها را با جهان خارج و همچنین دستیابی به اطلاعات و انتقال آن را بسیار افزایش می دهد . از دیگر انواع دیپلماسی نوین ، دیپلماسی دیجیتالی است . که عبارت است از اثرگذاری ، اقناع و انگیزش بازیگران با جمع آوری ، تجزیه و تحلیل ، پردازش و توزیع اطلاعات در زمان مناسب ، بدون محدودیت مکانی از طریق فناوری اطلاعات و ارتباطات در جهت منافع ملی حوزه فعالیت دیپلمات ها در دیپلماسی دیجیتالی به درون وزارت خارجه ، سفارتخانه ، کشور محل مإموریت و نهادهای بین المللی محدود نمی شود .سرعت در تصمیم گیری و اقدام از مشخصات بارز این دیپلماسی است .در این دیپلماسی مخاطبین به مقامات ، دیپلمات های دیگر ، ارباب جراید و رسانه ها و گروه های ذینفوذ محدود نمی گردد ، بلکه هر فرد یا گروهی از هر نقطه جهان در حوزه اقدام یک دیپلمات قرار می گیرد .

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

دیپلماسی دیجیتالی در واقع نوعی دیپلماسی مجازی ، سایبر دیپلماسی ، دیپلماسی الکترونیکی ، دیپلماسی شبکه ای و در یک کلمه دیپلماسی جهانی شده است . دیپلماسی دیجیتالی دارای ویژگی هایی از جمله : قابلیت دسترسی بالا توسط افکار عمومی ، شبکه ای و منعطف بودن ، کارآمد و مافوق زمان ، کم هزینه ، چند بعدی ، معطوف به فناوری پیچیده ، پاسخگو و مسئول و مبتنی بر دانش و علم می باشد . هم چنین از جمله ابزارهای دیپلماسی دیجیتالی ، وب سایت های مربوط به وزارت خارجه و دیپلمات ها ، بانک های اطلاعاتی و نرم افزار های پیشرفته ، اینترنت ، سفارت خانه های مجازی ، روابط شبکه ای و مجازی دیپلمات های کشورهای مختلف می باشد .امروزه دیپلماسی نه تنها معطوف به توسعه منافع ملی در دنیای واقعی است بلکه شامل مدیریت در حوزه دیجیتال آن نیز می باشد .
در واقع ، انقلاب در فناوری اطلاعات ، فشردگی زمان و مکان ، افزایش تعاملات بین المللی ، اهمیت افکار عمومی و عناصر قدرت نرم افزایش رسانه های نوین ، جهانی شدن ، گسترش مشارکت عمومی در روابط بین الملل ، موضوعات پیچیده فرامرزی انگیزه های اساسی برای تغییر در رفتار و ایجاد شیوه های نوین دیپلماسی گردیده است .

گفتار سوم:تحول کارکرد دیپلماسی
دیپلماسی با مدیریت مناسبات بین دولت ها و روابط دولت ها با سایر بازیگران سر و کار دارد .با تحولات ایجاد شده در سیستم بین المللی ، تمرکز و محتوای دیپلماسی نیز تغییر یافته است. و در درک سنتی واقعگرایی از روابط بین الملل ، کنش های دولت ها تحت تأثیر عوامل محسوس قدرت بوده و محتوای دیپلماسی نیز مسائل مرتبط با جنگ و صلح تشکیل می داده است. در محیط جدید ، موضوعات جدیدی مثل مهاجرت های غیر قانونی ، حقوق بشر ، تروریسم ، جرایم سازمان یافته ، تجارت مواد مخدر ، خطرات زیست محیطی ، گسترش تسلیحات ، جریانات فراملی تجاری ، مالی ، افتصادی ، جلوگیری ازتنازعات ، موضوعات مربوط به حقوق بشر وکمک های بشر دوستانه ، ایدز ، فشار جمعیت ، جلوگیری از تنازعات بومی و قومی ، وسایر بحران ها و چالش های فراسوی جامعه بین المللی وجو دارد که دیپلماسی سنتی به تنهایی و از طریق روش های موجود در آن نمی تواند با آنها مقابله کنند . به عبارت دیگر دیپلماسی در عصر اطلاعات ، حوزه های گسترده تری از موضوعات اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی ، زیست محیطی ، علمی ، حقوقی و عوامل سنتی سیاسی و نظامی را در بر می گیرد و موضوعات سیاست سفلی از اهمیت بیشتری در دستورکار دیپلماسی برخوردارشدند .
پنج وظیفه اصلی که دستگاه دیپلماسی انجام می دهد عبارت اند از :جمع آوری اطلاعات و داده ها ، مشاوره سیاسی ، نمایندگی ، مذاکره ، خدمات کنسولی در محیط جدید بین المللی کارکردهای نوینی نیز شکل گرفته است که عبارتند از : کمک به اجرای مقررات بین المللی ، نمایندگی منافع بازیگران مختلف دولتی و خصوصی ، تسهیل سازی در برقراری روابط نهادهای ملی و فراملی ، هماهنگی فعالیت بازیگران مختلف در راستای منافع ملی ، اهمیت سیاست اقناع سازی و تصویر سازی ، انعطاف بیشتر در موضوعات سیاست خارجی ، مدیریت بحران های موجود در محیط جدید بین المللی با توسعه جریان های فراملی و افزایش نقش بازیگران غیر دولتی بسیاری از این وظایف از انحصار دستگاه دیپلماسی خارج شده و توسط بازیگران جدید انجام می شود . در حالی که دولت ها هنوز به عنوان مهمترین بازیگران عرصه سیاست بین الملل می باشند ولی در عین حال آنها مجبورند وظایف و مسئولیت های خود را با بازیگران متنوع وگسترده دولتی ، غیر دولتی ، فراملی و فروملی در عرصه های مختلف تقسیم کنند .

گفتار چهارم:تحول کارگذاران دیپلماسی
با تغییر محتوای دیپلماسی ، نحوه اجرا و هدایت آن نیز تغییر یافته است .لذا مشخصه محیط جدید بین الملل ، وجود روابط پیچیده دیپلماتیک بین بازیگران متکثر با منافع مختلف و مرزهای نا معین است .این موجب تضعیف نقش دولت ها در هدایت و اجرای انحصاری موضوعات و مسائل سیاست خارجی شده است .
قبل از وقوع اتقلاب در فناوری های اطلاعاتی ، سفرا و نمایندگان دیپلماتیک از اعتبار و استقلال نسبی بیشتری برای هدایت امور دیپلماتیک همچون وظایف مذاکره و نمایندگی برخوردار بودند . در دیپلماسی سنتی نقش واقعی دیپلماتها بسته به توان شخصی آنان قدرت دولت متبوع و اختیاراتی بود که از جانب دولت ها به آنها داده می شد .دیپلمات ها اشراف زادگان و از طبقات بالای جامعه محسوب می شدند .روابط دوجانبه برای آنها حائز اهمیت بود . پروتکل و تشریفات اهمیت فوق العاده ای داشت.اما در نتیجه توسعه این تکنولوژی ها ، وظایف و مسئولیت های دیپلمات ها دچار تغییرات بنیادین شده و زمینه تماس گسترده مستقیم نهادهای دولتی و غیر دولتی در ورای مرزهای ملی تسهیل شده است .

اگر وظایف اصلی دیپلمات ها تا قبل از این تحول رساندن پیام رهبران کشورها ، شرکت در مراسم مختلف و تشریفات و ارسال اطلاعات و انجام مذاکره و بعضاً تصمیم گیری در مواقع لزوم بوده این وظایف تغییر پیدا کرده از جهت پیام رسانی اثر تکنولوژی بسیار بالاست . از بعد تشریفات و مراسم دیپلماتیک مفاهیم این سنت ها دچار تغییر شده . در بعد ارسال اطلاعات نقش دیپلمات ها به مقدار زیادی اهمیت خود را از دست داده و همچنین به دلیل مقتضیات طبیعی دیپلمات باز ، دیپلمات ها می دانند که به جای قاتع کردن یک یا چند نفر در مقابل افکار عمومی پاسخگو باشند و مذاکرات دیپلمات ها از حالت دوجانبه خارج و شکل چند جانبه پیدا کرده است در عصر حاضر دولت ها معمولاً ترجیح می دهند که دیپلماسی را به جای دیپلمات ها ، توسط سیاستمداران اعمال نمایند . بین سران وسیاست گذاران عالی رتبه ، زمینه های ایجاد روابط خصوصی و غیر رسمی فراهم گردیده است و دیپلماسی خصوصی سران حکومت ها و ملاقات ها ، دیدارها ، مذاکرات و معاهدات افزایش پیدا کرده البته علی رغم همه تغییرات حاصل شده در اجرای و هدایت دیپلماسی ، نقش دیپلمات ها و تخصصشان را در امور دیپلماتیک نمی توان انکار کرد .

گفتار پنجم:تحول در ابزار دیپلماسی
با انقلاب ارتباطات ، افزایش اطلاعات و تبادل اطلاعات بین کشورهای گوناگون ، از یک سو جهان کوچکتر شده و همگرایی در بین کشورها افزایش پیدا کرده و از سوی دیگر نظام بین الملل شکل پیچیده تری پیدا کرده است . این دگرگونی ها نقش دیپلمات ها را در سایه قرار داه به گونه ای که وجود وسایل ارتباطی مثل رادیو تلویزوین اینترنت دیپلمات ها را با وظایف ظریفتری روبه رو می کند و از سوی دیگر افزایش ارتباطات بر یکی دیگر از مسئولیت های پیشین دیپلمات ها یعنی جمع آوری اطلاعات تأثیر زیادی گذاشت هاست زیرا گسترش انواع وسایل ارتباطی سببب شده تا گردآوری اطلاعات دقیق ترو بیشتری امکان پذیر شود . همچنین اینترنت با ایجاد جوامع مجازی موجب مشارکت افراد در سیاست خارجی کشورها شده که محدود به مرزهای جغرافیایی نمی باشد .انتقال سریع اطلاعات از راه رسانه ای گروهی و فن آوری های جدید ارتباطی مانند ماهواره و اینترنت سبب شده تا در نهایت برای تغییر افکار عمومی و جهت دهی به آن به فکر بهره گیری از ابزارهای جدیدی باشند بهره گیری از فناوریهای نویندر دیپلماسی نقش مهمی در تسهیل و تسریع مذاکرات ، تبادل و دستیابی به اطلاعات ، تسریع در مبادلات ، تأثیرگذاری بر افکار عمومی و افزایش مناسبات جهانی ایفا می کند و موجب کارآمد شدن دستگاه دیپلماسی کشورها می شود . در گذشته ابزارهای سنتی امنیت ملی همچون دیپلماسی با جلوه های فیزیکی قدرت ملی مثل نیروی نظامی و قدرت اقتصادی سروکار داشتند ، اما این ایزارها برای چالش های جدید و محیط جدید بین المللی مناسب نیستند . در نتیجه ، قدرت نرم ، دیپلماسی عمومی ، دیپلماسی موضوعی ، تخصصی ، اقتصادی عناصر اصلی دیپلماسی جدید هستند که بایستی با یازیگران بی شماری با منافع مختلف مواجهه شوند .اکثر ابزارهای جدید جهت مواجهه با چالش های نوین از جنس اطلاعات ، آگاهی و خارج از کنترل مستقیم دولت ها و مرتبط با فناوری های نوین ارتباطی هستند . توانایی دیپلماسی جهت مقابله با چالش ها و تهدیدات جدید نیازمند انجام اصلاحات ساختاری استفاده از ابزارها و تکنیک های نوین است امروزه لازمه دیپلماسی برقراری ارتباط با رسانه های عمومی است که توجه ویژه ای را می

Leave a Reply