دانلود پایان نامه

مدت طولانی و تا موقعیکه رفع کدورت نشده باقی میگذارد. در این قبیل موارد غالبا دولت طرف مقابل سفیر خود را احضار و ریاست نمایندگی را به کاردار می سپارد اما باید گفت این عمل متقابل اختیاری است.
بند ج)اعضای دیپلماتیک
طبق ماده 10 عهد نامه وین سال 1961 مقصود از اعضای ماموریت دیپلمایتک کارمندانی است که با سفیر جمعا در یک ماموریت دیپلماتیک و تحت نظر رئیس ماموریت انجام وظیفه میکرد به همه آنها عنوان دیپلمات اطلاق میگردد. از اعضای ماموریت دیپلماتیک در کلیه عند نامه های بین المللی بطور کل صحبت شده ولی از مقام و عنوان آنها ذکر نگردیده .طبق عرف حقوق بین الملل سنتی که در حال حاضر نیز به اعتبار خود باقیست ، اعضای یک ماموریت دیپلماتیک بعد از سفیر و رؤسای ماموریت به ترتیب تقدم عناوین زیر را دارد.
1- وزیر مختار
2- رایزن
3- سکرتر اول
4- سکرتر دوم
5- سکرتر سوم
6- اتشه
از سوی دیگر باید گفت لازم نیست هر ماموریت دیپلماتیک کلیه اعضای ردیف های فوق را داشته باشد یا از هریک یک نفر یا عده معینی باشد. عده ماموران در هر ردیف نیز بستگی به احتیاج و مقدار کار و فعالیت ماموریت دیپلماتیک دارد. اما ترتیب فوق در ماموریت های دیپلماتیک کلیه کشورها رعایت می شود و در غیاب رئیس ماموریت ( سفیر یا وزیر مختار ) معمولا ماموریکه از حیث مقام فاصله بعد ازوست و اگر در آن مقام چند نفر باشد یکی از آنها را که سفیر مصلحت بداند بعنوان کاردار معرفی میکند.
وابسته یا اتشه:
عنوان وابسته به تنهایی برای پایین ترین مقام دیپلماتیک در ماموریت دیپلماتیک است ولی غالبا برای انجام ماموریت های خارج از امور دیپلماتیک ساده نیز عنوان وابسته داده میشود و در این صورت وظایف آنها بعد از عنوان وابسته باید ذکر گردد. مانند وابسته نظامی ، وابسته بازرگانی ، وابسته فرهنگی و …
از سوی دیگر دادن عنوان دیپلماتیک به این ماموران که دایمی هستند ولی احتمالا مامور وزارت های دیگر غیر از وزارت خارجه میباشد به این مقصود است که در زمره اعضای دیپلماتیک محسوب و از مزایا و مصونیت های دیپلماتیک استفاده کند است.
کارمندان اداری و خدمه ماموریت دیپلماتیک
کارمندان اداری کلیه کسانی هستند که در یک ماموریت دیپلماتیک یعنی سفارت خانه به امور دفتری سفارت اشتغال دارد مثل سکرتر تایپیست ، حسابدار و امثالهم به این طبقه کارمند اداری یا دفتری گفته میشود. موتروان سفارت ، نامه رسان، دربان و امثال اینها نیز خدمه ماموریت دیپلماتیک هستند و هم چنین خدمت کارهایی که در خدمت شخصی مامور دیپلماتیک میباشد.
ذکر این طبقه نیز از آن جهت است که گاه ماموران دیپلماتیک بعضی از خدمات خود را به اتباع کشور خود میدهند، مانند آشپز و فقط به این شرط یعنی تبعه دولت فرستنده بودن ممکن است به آنها امتیازاتی هر چند جزئی داده شود.
گفتار اول:تعیین اعضای ماموریت دیپلماتیک:
برخلاف رئیس ماموریت ( سفیر یا وزیر مختار یا کاردار ) که باید موافقت دولت پذیرنده در باره او قبلا گرفته شده باشد، دولت فرستنده در تعیین و اعزام سایر اعضای ماموریت آزادی کامل دارند ولی این اصل که در عهد نامه 1961 وین تصریح شد زمانهای طولانی مورد تردید عده بسیاری بوده است.
دلیل این مشکل این بود که اگرچه اختیار دول در تعیین ماموران خود مسلم است ولی این ماموران در قلمرو یک دولت دیگر فعالیت دارد و منطقی نیست که دولت پذیرنده در مورد صلاحیت آنها از نظر اهمیت خود هیچگونه حق اظهار نظر نداشته و فقط شاهد باشد. از طرف دیگر حقوقدانهای بسیاری با وجود قبول این نظر آنرا عملا غیر ممکن و غیر لازم میدانستند. به اعتقاد اینان دولت پذیرنده نمیتواند راجع به عده ای از اعضای ماموریت که نه در کشور خود از اشخاص شناخته شده سیاسی و دیپلماتیک هستند و نه در کشور پذیرنده میتواند مستقلا و بدون تصویب رئیس ماموریت انجام وظیفه کند اظهار نظر نماید. و فقط بعد از ورود و تصدی کار در ماموریت است که دولت پذیرنده میتواند از نحوه فعالیت آنها اطلاع صحیح داشته باشد و به فرض اینکه فعالیت عضو تازه وارد شده از جهاتی برای دولت پذیرنده نا مطلوب باشد دولت مذکور میتواند هر وقت که لازم باشد آن عضو را شخص نامطلوب تلقی و خروج او را بخواهد و یا هم وی را اخراج نماید. به عقیده اینان با وجود این اختیار دیگر برای دولت پذیرنده اظهار نظر قبلی در مورد عضو ماموریت جدید زاید است. عهد نامه 1961 نیز نظر گروه دوم را قبول کرده و موافقت قبلی دولت پذیرنده را فقط در صورتی لازم دانسته که عضو معین شده زمانی بطور خصوصی مقیم کشور پذیرنده و یا هم از اتباع دولت ثالث باشد.(هاشمی،1388 ،10-4 )

تقاضای پذیرش
دولت‌ها معمولاً به دو طریق برای سفیری که جهت اعزام به مأموریت جدید در نظر گرفته شده است از کشور پذیرنده تقاضای پذیرش می‌کنند.
1. به طور غیر رسمی و از طریق ارایه مشخصات سفیر جدید به مقامات وزارت امور خارجه کشور پذیرنده و تقاضای پذیرش برای وی، با این توضیح که یک مقام رسمی دیپلماتیک کشور فرستنده ضمن ملاقات با یکی از مقامات کشور پذیرنده ضمن ارایه مشخصات سفیر جدید بطور غیر رسمی و از طریق استفسار (لابی کردن)از مقام کشور پذیرنده، برای سفیر جدید تقاضای پذیرش می‌کنند،بعبارت دیگر گفته می‌شود آقا یا خانم X که دارای چنین مشخصاتی می‌باشد برای سفارت در کشور شما در نظر گرفته شده است، و به این طریق برای فرد پیشنهادی به طور غیر رسمی تقاضای پذیرش می‌کنند.
– بدیهی است به محض وصول پاسخ مساعد کشور پذیرنده از طریق یادداشت رسمی برای فرد مورد نظر تقاضای پذیرش می‌شود.
2. تقاضای پذیرش به طور رسمی: در این شیوه کشور فرستنده از طریق ارسال یادداشت رسمی به وزارت خارجه کشور پذیرنده برای سفیر جدید تقاضای پذیرش می‌کند و چنان چه هنوز نمایندگی کشور فرستنده در کشور پذیرنده تأسیس نشده باشد این مهم می‌تواند از طریق سفیر کشور فرستنده در سازمان ملل متحد و یا کشور ثالثی که هر دو کشور در آن دارای نمایندگی باشند و یا از طریق ارسال نامه‌ای از جانب وزیر خارجه کشور فرستنده به وزیر خارجه کشور پذیرنده صورت می‌گیرد.

بطور معمول به ضمیمه یادداشتCV یا شرح حال سفیر جدید ارسال می‌گردد و طی این شرح حال به میزان تحصیلات، سوابق شغلی، وضعیت تأهل و دیگر مشخصات فردی سفیر اشاره می‌شود.( (www.osupnu.persianblog.ir/post/63

گفتاراول:تشریفات مراسم و احترام دیپلماتیک
1- مراسم تقدیم استوارنامه
2- مراسم نثار گل
3- امضاء دفتر یادبود
4- مبادله پیام و تماس تلفنی و ارسال تلگرام
مأموران دیپلماتیک در طی مأموریت خود در کشور پذیرنده با مراسم و احترامات مختلفی مواجه هستند که هر یک به موقع خود حیز اهمیت می باشد و یک مأمور دیپلماتیک می‌بایست به ظریف اینگونه مراسم اشراف داشته و در اجرای آن تبحر داشته باشد. اهم مراسم و احتراماتی که بطور معمول مأموران دیپلماتیک با آن مواجه هستند به شرح زیر می‌باشد:
1- مراسم تقدیم استوارنامه
مهم ترین مراسمی که یک سفیر در طول مأموریت خود با آن مواجه می‌باشد مراسم تقدیم استوارنامه است، این احترامات به لحاظ نمایندگی وی از جانب رییس کشور فرستنده است نه به عنوان شخص سفیر و لذا به هنگام ترک محل مأموریت، مراسم خاصی برای وی برگزار نمی‌شود.
مأموریت سفیر عملاً پس از تقدیم استوارنامه به حضور رییس کشور پذیرنده آغاز می‌شود و قبل از این مراسم نمی‌تواند به عنوان سفیر انجام وظیفه نماید، هر چند به عنوان یک دیپلمات از احترامات و مصونیت‌ها و مزایای دیپلماتیک برخوردار می‌باشد.
2- مراسم نثار گل
– نثار گل در مراسم تشریفاتی، امروزه به صورت یک رسم رایج معمول می‌باشد و معمولاً در سفرهای رسمی و یا مناسبت های مختلف این امر مرسوم می‌باشد.
– نثار گل را نباید با ارسال سبد گل اشتباه نمود، ارسال گل به مناسبت های روز ملی و جشن‌ها معمول می‌باشد و توسط افراد و یا شرکت‌ها قبل از حضور افراد و یا به هنگام حضور آنها در این گونه میهمانی‌ها ارسال و یا آورده می‌شود، در حالی که نثار تاج گل به مناسبت ادای احترام به یک شخصیت برجسته که در قید حیات نمی‌باشد صورت می‌گیرد و این امر معمولاً طی مراسمی خاص صورت می‌گیرد.
– با توجه به این که مراسم نثار گل دارای ریشه‌های مذهبی می‌باشد، شکل دسته گلی که برای این نوع مراسم در نظر گرفته می‌شود متفاوت است و ممکن است به صورت تاج گل، صلیب و یا گرد در نظر گرفته شود.

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مشابه :  منابع و ماخذ مقاله جنگ جهانی اول

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

– محل اهدای گل نیز با همین ملاحظات ممکن است متفاوت باشد، در بعضی از کشورها محل گذاردن گل آرامگاه یک شخصیت ملی و سیاسی برجسته و یا آرامگاه سرباز گمنام باشد.
– به طور معمول در سفرهای رسمی رییس کشور، رییس دولت و یا وزیر خارجه نثار گل نشانه ادای احترام به کشور میزبان است، ولی چنان چه به دلایل مختلف محضوراتی در انجام آن وجود داشته باشد و از لحاظ باورهای مذهبی باعث بروز اختلاف شود، می‌توان با پیش بینی قبلی این قسمت از مراسم در برنامه سفر حذف نمود.
– نثار گل در کشورهای مختلف بطور معمول با تشریفات نظامی و حضور دسته موزیک انجام می‌شود و افراد شرکت کننده در خصوص چگونگی انجام آن از قبل توجیه می‌شوند.
– شایسته است مأموران تشریفات که هیأت‌ها را در سفرهای رسمی همراهی می‌کنند با همکاری اعضای نمایندگی به دقایق انجام این مراسم وقوف حاصل نموده و رییس هیأت را در خصوص چگونگی انجام مراسم توجیه نمایند.
3- امضای دفتر یادبود
– امضای دفتر یادبود به مناسبت های مختلف از جمله فرا رسیدن سال جدید، تقدیم استوارنامه، جشن روز ملی، آغاز دوره جدید ریاست جمهوری، گشایش دوره جدید پارلمان، افتتاح یک طرح بزرگ ملی، فوت یک شخصیت ملی، وقوع یک فاجعه ملی و یا حادثه ناگوار معمول می‌باشد.
– به این مناسبت دفتری در محل کاخ رییس کشور، رییس دولت، وزارت امور خارجه و یا اماکن دیگر گشوده می‌شود تا مقامات کشوری و لشگری و اعضای هیأت‌های دیپلماتیک در آن محل حضور یافته و دفتر یادبود را امضاء نمایند.
– به طور معمول از قبل طی نامه‌ای مناسبت گشایش دفتر، تاریخ و محل آن اطلاع داده می‌شود تا افراد ذی علاقه برای امضاء آن حاضر شوند.
– برای امضای دفتر یادبود معمولاً سمت و مقام امضاء کننده مشخص نمی شود و هر کس در هر مقامی می‌تواند برای امضاء آن مراجعه نماید، ولی ممکن است روز و یا ساعت بخصوصی را جهت حضور شخصیت‌های رسمی اختصاص دهند.

– شایسته است در نمایندگی های جمهوری اسلامی ایران در خارج دفتری جهت انجام مراسم یادبود پیش بینی و در محل نمایندگی نگهداری شود.
– چنان چه دفتر یادبود در محل نمایندگی گشایش یابد، بطور معمول عکس متوفا با یک نوار مشکی تهیه و در بالای اتاق یا سالنی که بدین منظور در نظر گرفته میشود نصب و در زیر آن یک میز پیش بینی و بر روی آن یک سبد گل گذاشته می‌شود.
– دفتر یادبود در روی میز قرار داده می شود و هر صفحه آن برای یک شخصیت در نظر گرفته می‌شود.
– مراجعان در درب ورودی توسط یکی از اعضای نمایندگی مورد استقبال و سپس در مدخل ورودی سالن و یا اتاق مربوطه به رییس نمایندگی معرفی و سپس جهت امضای دفتر یادبود راهنمیی می‌شود.
– فرد مراجعه کننده پس از ادای احترام در پشت میز مستقر شده و دفتر یادبود را امضاء و پس از ادای احترام مجدد میز محل دفتر یادبود را ترک و پس از خداحافظی با رییس نمایندگی سالن مربوطه را ترک می‌نماید.
– رییس نمایندگی از فرد مراجعه کننده تشکر و یکی از اعضاء نمایندگی وی را تا درب خروجی همراهی می‌کند.
– رییس نمایندگی پس از پایان مراسم و در فرصت مقتضی با کارت ویزیت از مقامات شرکت کننده تشکر می‌نماید.
– چنان چه از جانب نمایندگی شخصی در مراسم مشابه شرکت میکند، شایسته است متنی را از قبل تهیه و در دفتر یادبود ثبت نماید و برای مشخص شدن اسم، مقام و سمت خود را به وضوح بنویسد.
– شایسته است نمایندگی آمادگی داشته

Leave a Reply