میگیرد. این نیروها به تدریج افزایش داده میشود تا سازه در یک نقطه خاص(نقطه کنترل) به تغییر مکان مورد نظر برسد و یا گسیختگی در سازه اتفاق بیافتد. نتیجه روش تحلیل استاتیکی غیر خطی به وسیله یک منحنی به نام منحنی ظرفیت ارائه میگردد.
در روشهای تحلیل استاتیکی غیر خطی از مدلهای یک درجه آزادی معادل استفاده میشود و همچنین جنبش های لرزهای زمین با طیف پاسخ رکوردها در نظر گرفته میشود. با استفاده از این روش، با تعیین تغییر شکل هدف برای سازه و نیز سطح عملکرد مورد نظر برای سازه، ماکزیمم تغییر شکل کل سازه و نیز عکسالعمل اعضای سازه تحت نیروس اعمالی به دست می آید[25].
3-3-3-2-بارگذاری
برای بررسی یک نتیجه دقیق از تحلیل باید اثرات بار ثقلی و جانبی به طور همزمان در تحلیل استاتیکی غیر خطی منظور شوند. بدین منظور در مدلسازی پیش رو، هر دو نوع بار گذاری لحاظ شده است که به بررسی آن میپردازیم.
بارهای ثقلی شامل بارهای مرده، با توجه به جزئیات اجرایی ساختمان و نیز بارهای زنده احتمالی در طول عمر مفید سازه میباشد. بارهای ثقلی لحاظ شده در مدل تحلیلی این مرحله از ارزیابی سازههای مورد مطالعه، مشابه با بارهای ثقلی در نظر گرفته شده در مرحله طراحی اولیه سازهها بوده که این بارها بر اساس مقادیر پیشنهادی مبحث ششم مقررات ملی ساختمان تعیین گردیده و در مدل سازه اعمال شده است.
بار گذاری ثقلی انجام گرفته در مدل های مورد مطالعه به صورت بارگذاری خطی روی المانهای باربر لحاظ شده است. ترکیب بارهای ثقلی با توجه به ضوابط عنوان شده در دستورالعمل بهسازی لرزهای ساختمانهای موجود بدین صورت می باشد:
(3-7) Q_G=1.1(D+L)

(3-8) Q_G=0.9 D
که در آن D بار مرده و L بار زنده مؤثر است.
حال آنکه در بارگذاری لرزهای با توجه به نوع تحلیل مورد استفاده، بایستی بر اساس الگوی بارگذاری مشخص، که بیانگر توزیع بار جانبی احتمالی در حین زلزله میباشد، در مدل سازه تعریف گردد. در این نوع تحلیل بارهای جانبی با اعمال تغییر مکان در مرکز جرم طبقات با توجه به الگوی بار مفروض و نیز بر اساس تغییر مکان هدف محاسبه شده برای مرکز جرم بام در مدل سازه اعمال میگردد. بدین ترتیب برای تعیین بار لرزهای بایستی الگوی بار و نیز تغییر مکان هدف مشخص گردد:

3-3-3-2-1-الگوی بارگذاری
توزیع بار جانبی بر مدل سازه باید تا حد امکان شبیه به آنچه که هنگام زلزله رخ خواهد داد، باشد و حالتهای بحرانی تغییر شکل و نیروهای داخلی را در اعضاء ایجاد نماید. طبق آنچه در دستورالعمل بهسازی لرزهای ساختمانهای موجود بدان اشاره شدهاست الگوی بار جانبی طبق دو نوع توزیع معرفی میگردند که برای سازههای مورد مطالعه دو نوع الگوی بارگذاری مورد ارزیابی قرار میگیرد:

الف- توزیع یکنواخت که درآن بار جانبی متناسب با وزن هر طبقه محاسبه میگردد (Uniform).
ب- توزیع متغیر (مثلثی) متناسب با توزیع بار جانبی در روش استاتیکی خطی (Triangle).

3-3-3-3-تغییر مکان هدف
تغییر مکان هدف و یا نقطه عملکرد سازه بر اساس روشهای مختلفی محاسبه میگردد که از جمله رایجترین و مورد قبولترین آنها روش پیشنهادی دستورالعمل بهسازی لرزهای ایران و FEMA360، روش اصلاح ضرایب تصحیح میباشد. این روش که از پر کاربردترین روشهای تحلیل استاتیکی غیر خطی میباشد، از ضرب کردن پاسخ الاستیک خطی سیستم معادل یک درجه آزادی در ضرایب اصلاح موجود در دستورالعمل، تغییر شکل کلی ماکزیمم که به تغییر مکان هدف موسوم است را به دست میآورد. مراحل تحلیل با رسم منحنی نیرو- تغییر مکان ایده آل که برش پایه را به تغییر مکان بام مرتبط میکند، شروع میشود. پریود مؤثر (T_e)، با استفاده از منحنی رفتاری سازه و پریود اولیه (T_i) به دست میآید که توجیه کننده کاهش سختی به علت تبدیل رفتار از حالت الاستیک به غیر الاستیک میباشد[6].

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *